تاسیس شرکت سهامی خاص

تاسیس شرکت سهامی خاص

تاسیس شرکت سهامی خاص

ویژگی‌های اصلی شرکت سهامی خاص

شرکت سهامی خاص یک نوع خاص از شرکت‌های تجاری است که در ایران مطابق با مقررات و قوانین مربوطه تشکیل می‌شود. این ویژگی‌ها معمولاً به عنوان شرایط حداقلی برای تشکیل یک شرکت سهامی خاص در نظر گرفته می‌شوند. به طور خلاصه، ویژگی‌های اصلی شرکت سهامی خاص به شرح زیر است:

  1. حداقل سرمایه: سرمایه شرکت به هنگام تأسیس باید حداقل یک میلیون ریال باشد.
  2. تعداد مدیران: حداقل سه نفر مدیر برای مدیریت شرکت باید تعیین شود.
  3. تعداد سهامداران: حداقل سه نفر سهامدار برای شکل‌گیری شرکت الزامی است.
  4. عدم انتشار اوراق قرضه: شرکت سهامی خاص مجاز به انتشار اوراق قرضه نمی‌باشد.
  5. عدم قابلیت معامله در بورس: سهام شرکت قابل معامله در بازار بورس نمی‌باشد و نقل و انتقال سهام مشروط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی صاحبان سهام است. همچنین، این شرکت مختار به صدور اوراق قرضه نمی‌باشد.
  6. مسئولیت محدود سهامداران: مسئولیت هر یک از صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است و تمام سرمایه باید به وسیله موسسین تامین گردد.

این ویژگی‌ها برای تشکیل و عملکرد شرکت‌های سهامی خاص بسیار مهم است و بر اساس آنها، این نوع شرکت‌ها فعالیت خود را انجام می‌دهند.

 

 

تشکیل شرکت سهامی خاص

تشریفات تاسیس شرکت سهامی خاص که در ماده ۲۰ لایحه اصلاح قانون تجارت مصوب ۱۳۴۷ تعریف شده‌اند، امکان تاسیس این نوع شرکت با اجرایی کردن مراحل ساده‌تری نسبت به شرکت‌های سهامی عام را فراهم کرده‌اند. برخی از این مراحل و تشریفات عبارتند از:

  1. امضای اساسنامه: شرکای شرکت سهامی خاص می‌توانند شخصاً یا از طریق وکیل اساسنامه شرکت را امضا کنند. نیازی به تدوین و تصویب طرح اساسنامه نیست.
  2. تعهد سرمایه: سرمایه حداقل باید یک میلیون ریال باشد و حداقل ۳۵ درصد آن باید به حسابی که در بانک افتتاح می‌شود واریز شود. ارزیابی آورده‌های غیرنقدی نیز با نظر کارشناس رسمی وزارت دادگستری صورت می‌گیرد.
  3. تعهد شرکا به پرداخت سرمایه: شرکا نیازی به امضای ورقه تعهد سهم ندارند، اما باید تعهد خود را به پرداخت سرمایه در شرکت ثبت کنند.
  4. انتخاب مدیران و بازرسان: مدیران و بازرسان شرکت باید به طور کتبی قبول سمت کنند، اما نیازی به انتخاب آنها در مجمع عمومی موسس نیست.

این تشریفات امکان تاسیس شرکت سهامی خاص را بسیار ساده‌تر کرده و به شرکت‌ها این امکان را می‌دهد تا با سرعت بیشتری فعالیت خود را آغاز کنند. این نوع از شرکت‌ها مناسب برای فعالیت‌های کوچک و متوسط و برنامه‌های کسب و کاری با ابعاد محدود می‌باشند.

 

طبق مواد ۱۹۹ و ۲۰۱ لایحه قانونی مصوب ۱۳۴۷، انحلال یک شرکت سهامی می‌تواند به سه صورت انجام شود:

  1. انحلال قهری: این نوع انحلال وقوع می‌پذیرد در صورتی که شرایطی که در قوانین و مقررات مربوط به شرکت سهامی خاص تعیین شده باشند، رخ دهد. به عنوان مثال، انحلال قهری ممکن است به دلیل عدم پرداخت سرمایه اولیه شرکت، عدم انجام وظایف و غیره رخ دهد.
  2. انحلال به تصمیم مجمع عمومی فوق العاده: این نوع انحلال زمانی اتفاق می‌افتد که مجمع عمومی فوق العاده شرکت تصمیم به انحلال شرکت می‌گیرد. این تصمیم باید با اکثریت آرا اعضای حاضر در جلسه مجمع عمومی فوق العاده اتخاذ شود.
  3. انحلال به حکم دادگاه: در صورتی که شرایط خاصی رخ دهد که موجب انحلال شرکت شود و اعضای شرکت نتوانند به صورت خودارضایی این موضوع را حل کنند، دادگاه می‌تواند به درخواست طرف‌های متضرر یا موجه‌های قانونی، حکم انحلال شرکت را صادر کند.

این سه نوع انحلال، هر یک شرایط و موازین خاص خود را دارند و در هر صورت باید مطابق با مقررات و قوانین مربوطه انجام شوند.